Nowoczesna gospodarka rynkowa wymaga szybkiego przepływu środków płatniczych. Największym jej wrogiem są zatory płatnicze, wywołane przez dłużników. Likwidacją tych zatorów mają się zajmować sądy.

W praktyce europejskie sądy państwowe nie radzą sobie z tym zadaniem należycie szybko. Stąd ustawodawstwa poszczególnych krajów europejskich stworzyły alternatywny system rozwiązywania tego problemu przez powołanie sądów polubownych (arbitrażowych). Największe osiągnięcia w tym zakresie posiadają kraje Europy Zachodniej, a szczególnie Francja. Również nasze ustawodawstwo reguluje ramy działania sądów polubownych (arbitrażowych), nowelizując ustawę z dnia 28 lipca 2005r. (Dz. 178 poz. 1478) przepisy kodeksu postępowania cywilnego i wprowadzając do niego część piątą pod nazwą „Sąd Polubowny (Arbitrażowy)” (art. 1154 do 1217 kpc).

Przepisy te mają jednak w większości charakter przepisów dyspozycyjnych, co oznacza, że strony mogą same uzgodnić zasady i sposób postępowania przed sądem polubownym (art. 1184 kpc) o ile inne przepisy działu piątego kpc nie zawierają zakazów odmiennego uregulowania. Korzystając z tego przepisu stałe Sądy Polubowne opracowały własne regulaminy działania tych sądów.

W Polsce przez długie lata istniał tylko jeden taki sąd przy Krajowej Izbie Gospodarczej w Warszawie. Obecnie działają takie sądy tak- że przy Regionalnych Izbach Gospodarczych w tym także przy Opolskiej Izbie Gospodarczej. Postępowaniem przed Sądem Arbitrażowym Opolskiej Izby Gospodarczej w Opolu będą rządziły następujące naczelne zasady:

I. Prawo stron do poddania konkretnego sporu pod osąd wyżej wymienionego Sądu Arbitrażowego.

II. Prawo stron do wyznaczania niezależnych od nich i bezstronnych profesjonalnych arbitrów do rozstrzygania konkretnego sporu.

III.Wybieranie przez arbitrów wyznaczonych przez strony superarbitra zwanego przewodniczącym zespołu powoływanym z istniejącej przy wyżej wymienionym Sądzie listy rekomendowanych arbitrów, będących sędziami w stanie spoczynku lub byłymi długoletnimi sędziami.

IV. Dążenie przez zespół orzekający do rozstrzygania sporów przez doprowadzenie do zawarcia przez strony ugody.

V. Rozpatrywanie sporów w jednej instancji przy opłatach znacznie niższych niż w sądzie państwowym, co skraca poważnie czas uzyskania tytułu egzekucyjnego.